اعدام هفت زندانی از جمله یک زن و یک تبعه افغانستان در اصفهان

بنا به اطلاع سازمان حقوق بشر ایران، بامداد دوشنبه و چهارشنبه، ۲۱ و ۲۳ مهر ماه ۱۴۰۴، هفت زندانی در زندان مرکزی اصفهان اعدام شدند. پیمان علیزاده، سبحان صفی‌نژاد، مسعود منصوری و زینب خدابنده روز دوشنبه و مازیار بهرامی، ۳۰ ساله، عادل شیرخانی، ۲۷ ساله و حضرت اسحاق‌زی، ۲۶ ساله روز چهارشنبه با اتهامات مربوط به «مواد مخدر» به اعدام محکوم شده بودند.

یک منبع مطلع درخصوص این اعدام‌ها به سازمان حقوق بشر ایران گفت: «پیمان علیزاده و مسعود منصوری، هر دو اهل خمینی‌شهر، حدود چهار سال پیش در یک پرونده مشترک به اتهام حمل مواد مخدر بازداشت و به اعدام محکوم شدند. سبحان صفی‌نژاد، اهل اصفهان، سه سال پیش به اتهام مشابه بازداشت و به اعدام محکوم شد. زینب خدابنده، تنها زن اعدام‌شده در میان این زندانیان، چند سال پیش به اتهام مواد مخدر بازداشت و پس از صدور حکم اعدام در زندان دستگرد نگهداری می‌شد.»

این منبع در ادامه افزود: «مازیار بهرامی، اهل شهرضا، سه سال پیش با اتهام مواد مخدر به اعدام محکوم شد. عادل شیرخانی، پنج سال پیش به اعدام محکوم شد و دو هفته پیش از زندان کاشان به زندان دستگرد منتقل شد.»

درباره زندانی تبعه افغانستان، این منبع گفت: «حضرت اسحاق‌زی، فرزند جیلان، متأهل و پدر دو فرزند، اهل ولایت فراه افغانستان و ساکن جزیره قشم بود. او در سال ۱۴۰۰ در شهر اصفهان به اتهام حمل مواد مخدر بازداشت و از سوی دادگاه انقلاب این شهر به اعدام محکوم شد. حضرت اسحاق‌زی دو روز پیش از اجرای حکم به قرنطینه منتقل و بدون اطلاع خانواده و بدون اجازه ملاقات آخر سحرگاه چهارشنبه اعدام شد.»

طبق تعریف سازمان حقوق بشر ایران، زندانیانی که بدون اطلاع خانواده و وکیل پرونده اعدام می‌شوند، در زمره‌ی اعدام‌های مخفیانه قرار می‌گیرند.

اعدام این زندانیان تا لحظه تنظیم این خبر از سوی رسانه‌های رسمی ایران یا مقام‌های قضایی اعلام نشده است.

اعدام زندانیانی که با اتهامات مربوط به «مواد مخدر» محکوم شده‌اند، در پنج سال گذشته به‌طور مستمر افزایش یافته است. بر اساس گزارش سالانه سازمان حقوق بشر ایران، در سال ۲۰۲۴ دست‌کم ۵۰۳ نفر به اتهامات مرتبط با مواد مخدر در ایران اعدام شدند، که افزایشی ۶.۶ درصدی نسبت به سال ۲۰۲۳ (۴۷۱ اعدام) و تقریباً ۲۰ برابر بیشتر از اعدام‌های مرتبط با مواد مخدر در سال ۲۰۲۰ است.