اعدام دو زندانی سیاسی، علی‌اکبر دانشورکار و محمد تقوی سنگدهی؛ هشدار درباره موج فزاینده اعدام‌ها در سایه جنگ

بابک علی‌پور، وحید بنی‌عامریان، پویا قبادی و ابوالحسن منتظر، چهار متهم دیگر این پرونده نیز در زندان قزل‌حصار و درمعرض خطر جدی و قریب‌الوقوع اعدام قرار دارند. 

براساس گزارش خبرگزاری میزان، وابسته به قوه قضائیه، علی‌اکبر دانشورکار و محمد تقوی سنگدهی روز دوشنبه، ۱۰ فروردین ۱۴۰۵ در مکانی نامعلوم به دار آویخته شدند. براساس یافته‌های سازمان حقوق بشر ایران محل اجرای حکم اعدام این دو زندانی سیاسی، زندان قزل‌حصار در استان البرز بوده است. 

علی‌اکبر دانشورکار (شاهرخ)، مهندس عمران و پدری ۵۹ ساله بود که ۱۱ دی‌ماه ۱۴۰۲ در منزل خود در تهران بازداشت شد. محمد تقوی سنگدهی، ۶۰ ساله، زندانی سیاسی سابق و از بازماندگان کشتار ۱۳۶۷، در ۴ اسفند ۱۴۰۲ در چالدران بازداشت شد. او حدود یک سال در سلول‌های انفرادی بند ۲۰۹ زندان اوین نگهداری شد.

این دو همراه با چهار متهم دیگر، بابک علی‌پور، وحید بنی‌عامریان، پویا قبادی و ابوالحسن منتظر، تحت شکنجه‌های جسمی و روانی، ازجمله اعدام‌های نمایشی، برای اخذ اعترافات اجباری قرار گرفتند، در حبس انفرادی طولانی‌مدت نگهداری شدند و از دسترسی به وکیل محروم بودند. همچنین دو برادر کوچک‌تر محمد تقوی سنگدهی برای اعمال فشار روانی بازداشت شدند.

شعبه ۲۶ دادگاه انقلاب تهران به ریاست قاضی ایمان افشاری این شش زندانی سیاسی را در تاریخ ۵ آذر ۱۴۰۳ به اتهام «بغی» ازطریق عضویت در سازمان مجاهدین خلق ایران به اعدام محکوم کرد. «اجتماع و تبانی علیه امنیت ملی» از دیگر اتهام‌های این افراد بود که بر اساس آن، حکم حبس و تبعید برایشان صادر شد. به گفته خانواده‌های این زندانیان، متهمان در دادگاه تنها چند دقیقه برای دفاع از خود فرصت داشتند.

در تیرماه ۱۴۰۴، دیوان عالی کشور حکم اعدام را نقض و پرونده را برای رسیدگی مجدد به شعبه هم‌عرض ارجاع داد. با این حال، در آبان همان سال، این پرونده دوباره در شعبه ۲۶ دادگاه انقلاب تهران به ریاست ایمان افشاری رسیدگی و ۱۶ آذر ۱۴۰۴ بار دیگر برای متهمان حکم اعدام صادر شد.

زمان تأیید نهایی حکم ازسوی دیوان‌عالی کشور مشخص نیست. به گفته منابع آگاه، خانواده‌ها در انتظار اعلام نظر دیوان‌عالی بودند که اعدام‌ها اجرا شد. با توجه به تعلیق ملاقات‌های زندان، به‌ احتمال زیاد این دو زندانی از آخرین ملاقات با خانواده‌های خود نیز محروم شده باشند.

چهار متهم دیگر این پرونده، بابک علی‌پور، وحید بنی‌عامریان، پویا قبادی و ابوالحسن منتظر، نیز در زندان قزل‌حصار در معرض خطر جدی اجرای حکم اعدام قرار دارند. بابک پاک‌نیا، وکیل سه تن از متهمان، اعلام کرد که وکلا نیز از تصمیم دیوان‌عالی کشور در این پرونده مطلع نشده‌اند.

در فروردین ۱۴۰۴، مقام‌های جمهوری اسلامی تلاش کردند این شش زندانی سیاسی را با اعمال زور از زندان اوین به زندان قزل‌حصار منتقل کنند، اما به‌دلیل مقاومت زندانیان موفق نشدند. هم‌زمان، سازمان حقوق بشر ایران درباره خطر قریب‌الوقوع اجرای احکام آنان در ایام تعطیلات هشدار داد. با این‌حال، ساعاتی پس از حمله اسرائیل به زندان اوین در ۲ تیر ۱۴۰۴ به ندامتگاه تهران بزرگ برده شدند و در ۱۶ مرداد همان سال، هم‌زمان با انتقال مجدد صدها زندانی به زندان اوین، آنان نیز با خشونت به سلول‌های انفرادی زندان قزل‌حصار منتقل شدند. 

اعدام زندانیان سیاسی و متهمان به جاسوسی در سایه جنگ سرعت گرفته است. در ۲۸ اسفند، صالح محمدی، مهدی قاسمی و سعید داودی، ۷۰ روز پس از بازداشت به‌دلیل شرکت در اعتراضات سراسری ۱۸ دی‌ماه ۱۴۰۴، به دار آویخته شدند. یک روز پیش از آن نیز، کوروش کیوانی، شهروند دوتابعیتی، به اتهام جاسوسی اعدام شد.