/ IHRightsکامبیز غفوری، روزنامه‌نگار، گفت که اگرچه کارزار نجات نوید افکاری نتوانست مانع اعدام او شود، اما یکی از مهم‌ترین دستاوردهای آن شکستن انحصار روایت رسمی حکومت بود. او افزود که فشار افکار عمومی، جمهوری اسلامی را وادار کرد برای دفاع از روایت قضایی خود برنامه تلویزیونی تولید کند. https://t.co/d8eEuKaeo614 اکتبر

آرش صادقی

6 اکتبر
آرش صادقی

سن: ۴۶ سال
حوزه فعالیت: فعال مدنی
وضعیت: آزاد با وثیقه
وضعیت حقوقی: ۴ سال و ۳ ماه حبس
حقوق نقض‌شده: بازداشت خودسرانه، حبس انفرادی طولانی‌مدت، فقدان دادرسی عادلانه و روند قانونی، محرومیت از رسیدگی درمانی، آزار و اذیت خانواده

 

 

 

 

آرش صادقی، فعال حقوق بشر و دانشجوی اخراجی دانشگاه علامه طباطبایی، به‌طور مستمر در حمایت از اعتراضات مردمی و زندانیان سیاسی و همچنین مخالفت با مجازات اعدام فعالیت کرده است.

این فعال مدنی نخستین‌بار ۱۸ تیر ۱۳۸۸ در تجمع دانشجویی مقابل دانشگاه علامه طباطبایی به‌دست مأموران وزارت اطلاعات بازداشت و سه ماه بعد با قید وثیقه آزاد شد.  

در آبان‌ماه ۱۳۸۹، مادر او در جریان حمله مأموران اطلاعات سپاه به منزلشان، جان خود را از دست داد. پزشکی قانونی، علت مرگ را «ضربه جسم سخت به سر» اعلام کرد. او در دادگاه به یک سال حبس تعزیری و ۵ سال حبس تعلیقی محکوم شد. در شهریور ۱۳۹۳ بار دیگر بازداشت و دوم اسفند ۱۳۹۴، در شعبه ۱۵ دادگاه انقلاب تهران با اتهامات «اجتماع و تبانی علیه امنیت ملی کشور»، «توهین به مقدسات»، «تشکیل گروه‌های مدنی غیرقانونی» و «توهین به بنیان‌گذار و رهبر جمهوری اسلامی» به ۱۵ سال حبس محکوم شد. دادگاه تجدیدنظر این حکم را تأیید کرد. دادگاه همچنین حکم چهار سال حبس تعلیقی او از پرونده پیشین را هم لازم‌الاجرا دانست. به این ترتیب صادقی به ۱۹ سال حبس محکوم شد.

در ۱۸ خرداد ۱۳۹۵، او در زمان مراجعه به دادسرای اوین،  بازداشت و برای اجرای حکم، به زندان اوین منتقل شد. سوم آبان همان سال، در اعتراض به نقض قانون در پرونده خود و گلرخ ایرایی (دیگر فعال مدنی) که در آن زمان همسرش بود، اعتصاب غذا کرد. با وجود شرایط وخیم جسمی، مسئولان در اعزام او به بیمارستان کوتاهی کردند.

صادقی شهریورماه ۱۳۹۷ در زندان به نوعی از سرطان استخوان نادر مبتلا و سرانجام جراحی شد. با وجود تأکید پزشکان بر ضرورت بستری‌شدن در بیمارستان پس از جراحی، مأموران امنیتی او را به زندان بازگرداندند. این اقدام موجب  عفونت و از کارافتادگی دست او شد.

اردیبهشت ۱۴۰۰،‌ صادقی که به زندان رجایی‌شهر کرج منتقل شده بود، پس از تحمل پنج سال و نیم حبس، آزاد شد، اما دو ماه بعد در یک  تجمع به حمایت از اعتراضات خوزستان، با ضرب‌وشتم دستگیر و پس از چند ساعت آزاد شد.

۱۲ مهر ۱۴۰۱ بار دیگر صادقی را بازداشت و به زندان اوین منتقل کردند. او اول بهمن ۱۴۰۱ به صورت موقت و تا پایان مراحل دادرسی از زندان اوین آزاد شد. شعبه ۲۶ دادگاه انقلاب تهران، ۵ بهمن، او را به پنج سال و هشت ماه حبس به اتهام «اجتماع و تبانی علیه امنیت ملی کشور» و «تبلیغ علیه نظام» و دو سال ممنوعیت خروج از کشور و حضور در تهران (محل سکونتش) محکوم کرد.

در مرحله تجدیدنظر، حکمش به چهار سال و سه ماه کاهش یافت اما علاوه‌بر آن، به دو سال ممنوعیت خروج از کشور، عضویت در گروه‌های سیاسی، فعالیت در فضای مجازی، و همچنین تبعید به مدت دو سال محکوم شد. شعبه ۳۶ دادگاه تجدیدنظر استان تهران نیز این حکم را تأیید کرد. 

صادقی به‌دلیل ابتلا به سرطان، به درمان مستمر نیاز دارد و با توجه به شرایط جسمی‌اش شرایط زندان برایش تحمل‌ناپذیر است. او در حال حاضر با قید وثیقه آزاد است. 

نیروهای امنیتی قرارگاه ثارالله ۳۱ خرداد ۱۴۰۴ او را در خیابان بازداشت کردند و ربودند و با وجود شرایط وخیم جسمی، پس از دو ساعت بازجویی در ماشین و ضرب‌وشتم شدید، در خیابان رهایش کردند.