محمد شریفی‌مقدم

سن: ۳۳ (متولد ۱۵ دی ۱۳۷۰)

حوزه فعالیت: فعال حقوق اقلیت‌ها

وضعیت: آزاد 

وضعیت حقوقی: ___

حقوق نقض‌‌شده: بازداشت خودسرانه، نقض حقوق دینی، عدم دسترسی به وکیل، فقدان دادرسی عادلانه و روند قانونی، محاکمه ناعادلانه، حبس انفرادی طولانی‌مدت، مجازات ظالمانه و شکنجه، محرومیت از مرخصی، عدم رعایت تفکیک جرائم در زندان، محرومیت از ملاقات با خانواده  

محمد شریفی‌مقدم، از فعالان درویش گنابادی، فعال دانشجویی، فعال حقوق کودکان و دبیر سابق کانون یاریگران (یک سازمان دانشجویی خیریه برای کمک به تحصیل کودکان آسیب‌پذیر)، نخستین‌‌بار در جریان اعتراضات سراسری، در تاریخ ۹ دی ۱۳۹۶، بازداشت شد. او به همراه چند نفر از دراویش گنابادی برای عیادت یکی از دوستان خود، به بیمارستان دی رفته بودند که مأموران قرارگاه ثارالله، با خشونت‌ به آنها حمله کردند. او پس از بازداشت، به زندان اوین منتقل شد. در پی تحصن و اعتراض جمعی از دراویش گنابادی مقابل زندان اوین، محمد و سایر بازداشت‌شدگان در تاریخ ۱۹ دی‌ماه آزاد شدند.

محمد شریفی‌مقدم در اسفند ۱۳۹۶، در جریان سرکوب شدید تجمع دراویش گنابادی در منطقه گلستان هفتم خیابان پاسداران تهران، بار دیگر بازداشت شد.

قاضی محمد صلواتی رئیس شعبه ۱۵ دادگاه انقلاب در مرداد ۱۳۹۷، او را به اتهام «اجتماع و تبانی» به تحمل ۷ سال و نیم، به اتهام «فعالیت تبلیغی علیه نظام» به ۱۸ ماه، به اتهام «تمرد نسبت به مأمورین» به ۱۸ ماه، به اتهام «اخلال در نظم عمومی» به ۱۸ ماه و ۷۴ ضربه شلاق و ۲ سال محرومیت از عضویت در احزاب سیاسی،  فعالیت در فضای مجازی و رسانه‌ها و ۲ سال اقامت اجباری در شهر برازجان، محکوم کرد. این حکم در دادگاه تجدیدنظر تأیید شد. 

محمد شریفی‌مقدم از تاریخ ۱۱ آبان ماه ۱۳۹۸، به همراه گروهی از دراویش زندانی، در اعتراض به محدودیت‌های اعمال شده علیه دراویش و نورعلی تابنده، قطب سلسله دراویش گنابادی، به صورت دسته‌جمعی، اعتصاب غذا کردند. او ۲۷ آذرماه با وخیم شدن حالش به بیمارستان منتقل شد.

او همچنین در نامه‌ای از زندان، شرحی از شکنجه‌های جسمی و روانی‌ که برای گرفتن اعترافات اجباری بر او اعمال شده بود را منتشر کرد و  پس از آزادی نیز اعلام کرد به مدت یک سال در سلول  انفرادی  محبوس شده است.

محمد شریفی مقدم در اردیبهشت ۱۳۹۹، به زندان تهران بزرگ (فشافویه) منتقل شد. او در نامه‌ای از زندان از مردم خواست برای ایجاد کتابخانه برای زندانیان، کتاب ارسال کنند. این فراخوان با استقبال بسیاری از زندانیان سیاسی و شهروندان روبرو شد.

این درویش گنابادی،  تیرماه ۱۴۰۱، از زندان تهران بزرگ (فشافویه) به زندان اوین، اندرزگاه ۶، منتقل شد. او و  شش زندانی سیاسی محبوس در زندان اوین، در شهریور ماه ۱۴۰۱، با انتشار نامه‌ای به «خشونت عریان در زندان‌های جمهوری اسلامی»، اعتراض کردند.  محمد شریفی‌مقدم که در دوران ۵ سال حبس،  حتی یک روز هم مرخصی نداشت، در تاریخ ۲۰ بهمن ۱۴۰۱، در جریان عفو عمومی  از زندان اوین، آزاد شد.