بهاره سلیمانی

سن: ۴۹

حوزه فعالیت: فعال کارگری

وضعیت: آزاد

وضعیت حقوقی: _

حقوق نقض‌شده:بازداشت خودسرانه،حبس انفرادی طولانی‌مدت، عدم دسترسی به وکیل، فقدان دادرسی عادلانه و روند قانونی، محاکمه ناعادلانه، محرومیت از مراقبت‌های پزشکی، آزار و اذیت خانواده 

بهاره سلیمانی، فعال حقوق کارگران و پرستار بیمارستان، در تاریخ ۲۵ مهر ۱۳۹۹، بازداشت و پس از گذراندن حدود  ۴ماه حبس در سلول انفرادی در بازداشتگاه اطلاعات سپاه زندان اوین، به بند زنان منتقل شد. در زمان بازداشت، مأموران اطلاعات سپاه کرج، منزل پدری و مادری او را به مدت دو ساعت مورد بازرسی قرار دادند. این اقدام باعث شد، پدر بهاره که از آسیب‌دیدگان جنگ ایران و عراق بود، دچار شوک عصبی شود. این فعال کارگری،که به دلیل کار پرستاری در بیمارستان در دوران شیوع کرونا، دچار مشکلات ریوی و آسم حاد شده بود، در دوران حبس، از دسترسی به خدمات پزشکی و وکیل محروم بود. او اسفند ۱۳۹۹، با وثیقه آزاد شد. 

پنج ما بعد، در تاریخ ۱۳ مرداد ۱۴۰۰، شعبه ۲۶ دادگاه انقلاب تهران، به ریاست قاضی ایمان افشاری، بهاره سلیمانی را به اتهام «مشارکت در اداره یک گروه غیرقانونی» به ۶ سال و به اتهام «تبلیغ علیه نظام» به ۸ ماه حبس  محکوم کرد. دادگاه، فعالیت‌های مطالعاتی و پژوهشی بهاره سلیمانی که در یک گروه تلگرامی منتشر شده بود را مصداق جرم دانست.

او در تاریخ ۱۲ دی ۱۴۰۰، برای گذراندن دوران محکومیت، خود را به زندان اوین معرفی کرد. با شیوع ویروس کرونا در زندان‌ها، بهاره به ویروس کرونا مبتلا شد و بهمن ماه ۱۴۰۰، به مرخصی درمانی رفت. 

با وجود ابتلای بهاره سلیمانی، به بیماری حاد ریوی، کمیسیون پزشکی قانونی غرب تهران، در مرداد ماه ۱۴۰۱، از صدور گواهی عدم تحمل کیفر حبس برای او خودداری کرد.

 بهاره سلیمانی، در تاریخ ۲۵ بهمن ۱۴۰۱، با قرارگرفتن در فهرست عفو عمومی، از زندان آزاد شد.