شریفه محمدی

سن: ۴۶ (متولد تیر ۱۳۵۸)

حوزه فعالیت: فعال کارگری

وضعیت: زندانی 

وضعیت حقوقی: ۳۰ سال حبس

حقوق نقض‌شده:حبس انفرادی طولانی‌مدت، بازداشت خودسرانه، عدم دسترسی به وکیل، فقدان دادرسی عادلانه و روند قانونی، محرومیت از مراقبت پزشکی، محرومیت از تماس تلفنی و ملاقات با خانواده، آزار و شکنجه 

شریفه محمدی، فعال کارگری اهل میانه در آذربایجان شرقی و از اعضای «کمیته هماهنگی برای کمک به ایجاد تشکل‌های کارگری»، پیش از بازداشت  به‌دست مأموران اداره اطلاعات رشت در تاریخ ۱۴ آذر ۱۴۰۲ در شهر رشت سکونت داشت.

پس از بازداشت، او چند هفته در سلول انفرادی محبوس شد و در این مدت از حق تماس تلفنی و ملاقات با خانواده محروم بود. 

این فعال کارگری در تاریخ ۲۱ دی ۱۴۰۲ برای بازجویی به زندان سنندج منتقل شد. بازجویان وزارت اطلاعات او را برای اخذ اعتراف اجباری علیه خود تحت فشار گذاشتند و مورد ضرب‌و‌جرح قرار دادند، به‌طوری‌که پس از بازگشت از بازجویی به بند زندان سنندج، به گفته هم‌بندیانش، آثار شکنجه بر صورتش مشخص بود.

او درمدت ۲۶ روز، تنها دو بار با خانواده‌اش تماس تلفنی داشت و  بعد از سه ماه، به او اجازه  ملاقات حضوری با همسر و پسر ۱۲ ساله‌اش داده شد. شریفه محمدی در زندان، با وجود دردهای شدید دیسک کمر و عفونت یکی از انگشت‌هایش از درمان و خدمات پزشکی محروم بود.

اتهام اولیه او «تبلیغ علیه نظام» اعلام شده بود، ولی مدتی بعد، نهادهای امنیتی «کمیته هماهنگی برای کمک به ایجاد تشکل‌های کارگری» را وابسته به حزب کومله معرفی و شریفه را به «بغی» (قیام مسلحانه علیه حکومت) متهم کردند. این اتهام به صدور حکم اعدام برای او از سوی شعبه اول دادگاه انقلاب رشت، در تاریخ ۱۴ تیر ۱۴۰۳ منجر شد. 

صدور این حکم در حالی است که «کمیته هماهنگی برای کمک به ایجاد تشکل‌های کارگری» هرگونه ارتباط با گروه‌های مسلح را تکذیب و بر صنفی‌بودن فعالیتش تأکید کرده است. بستگان شریفه نیز گفته‌اند که او «هیچ فعالیت مسلحانه‌ای نداشته و تنها برای فعالیت‌های مسالمت‌آمیز خود در تشکل‌های کارگری به اعدام محکوم شده است».

ویدا محمدی، دختر عمه شریفه، در برنامه اسپیس هفتگی سازمان حقوق بشر ایران، گفت که قاضی براساس فایل‌های ذخیره‌شده در تلفن همراه شریفه، از جمله مطالبی از جریانات با گرایش چپ، تراکت‌های مرتبط با آزادی زندانیان زن در رشت، تراکت‌های «نه به اعدام» و مقاله‌ای درباره تأثیر قیام ژینا بر جنبش کارگری، اتهام بغی به او وارد کرده است. 

در تاریخ ۲۱ مهر ۱۴۰۳ شعبه ۳۹ دیوان‌عالی کشور حکم اعدام شریفه را نقض کرد و پرونده او را برای رسیدگی مجدد به دادگاه هم‌عرض فرستاد. چند ماه بعد، در تاریخ ۲۴ بهمن، شعبه دوم دادگاه انقلاب رشت این فعال کارگری را دوباره به اعدام محکوم کرد. 

به گفته امیر رئیسیان، وکیل شریفه محمدی، این حکم ایراداتی جدی دارد و دادگاه، بدون پاسخ به نقدهای وکلا، نظریه ضابط را بدون بررسی و به‌طور کامل پذیرفته و نواقص آن را نادیده گرفته است.

حکم اعدام شریفه در تاریخ ۲۵ مرداد ۱۴۰۴ در دیوان‌عالی کشور تأیید شد. به گفته وکیل این زندانی، با وجود باقی‌ماندن تمام ایرادات پرونده، شعبه ۳۹ دیوان‌عالی کشور که پیش‌تر حکم اعدام را نقض کرده بود، این بار آن را تأیید کرد.

حکم اعدام شریف محمدی، که در زندان لاکان رشت محبوس است، در تاریخ ۷ آبان ۱۴۰۴، با یک درجه تخفیف، به حبس درجه یک (۳۰ سال حبس) تبدیل شد.