مهوش(سایه) صیدال

سن: ۴۷ (۱ تیر۱۳۵۷)
حوزه فعالیت: فعال مدنی
وضعیت: زندانی 
وضعیت حقوقی: ۲ سال حبس تعزیری و یک سال حبس تعلیقی
حقوق نقض‌‌شده: بازداشت خودسرانه، فقدان دادرسی عادلانه و روند قانونی، حبس انفرادی طولانی مدت، محرومیت از خدمات پزشکی و درمان ، محرومیت از شغل، آزار و شکنجه، آزار و اذیت خانواده 

مهوش (سایه) صیدال، فعال مدنی، دارای دکترای حقوق بین‌الملل است که با فعالیت در کلاب‌هاوس و شبکه‌های اجتماعی، با انتقاد صریح از سیاست‌های مسئولان جمهوری اسلامی، با حجاب اجباری و صدور احکام اعدام مخالفت و از خانواده‌های دادخواه و کشته‌شدگان اعتراضات حمایت کرده است. 

این فعال مدنی، به دلیل همین فعالیت‌ها و حمایت از اعتراضات «زن، زندگی،آزادی»، از محل کارش در شهرداری تهران، اخراج و در تاریخ ۳۱ خرداد ۱۴۰۲، بازداشت و به بند ۲۰۹ زندان اوین، منتقل شد. او یکم مرداد با قرار وثیقه آزاد شد.   

چند ماه بعد در مهر ماه همان سال، شعبه ۲۶ دادگاه تهران، به ریاست قاضی ایمان افشاری، مهوش صیدال را به اتهام «نشر اکاذیب» به یک سال حبس تعلیقی، پرداخت جزای نقدی و ۵ سال ممنوعیت استفاده از شبکه‌های اجتماعی و خروج از کشور محکوم کرد.

این فعال مدنی، در تاریخ ۱۵ مهر ۱۴۰۳، پس از حضور در دادسرای اوین، بدون تفهیم اتهام، بازداشت و به بند زنان زندان اوین، منتقل شد.

دادگاه ۲۶ انقلاب تهران، دو ماه بعد، سایه صیدال را به اتهام «نشر اکاذیب و تبلیغ علیه نظام» و حضور بدون حجاب، به ۲ سال زندان و جزای نقدی محکوم کرد. انتشار پست‌هایی در شبکه‌های اجتماعی با موضوعات «حملات شیمیایی به مدارس دخترانه»، حمایت از خانواده‌های دادخواه و شرکت در«کمپین‌های نه به اعدام» از دلایل این اتهامات عنوان شدند.

این فعال مدنی، در تاریخ ۱۵ بهمن ۱۴۰۳، پس از بازگشت از مرخصی درمانی، از پوشیدن چادر امتناع کرد و مأمور حفاظت در شعبه یک اجرای احکام دادسرای اوین، او را مورد ضرب و شتم و توهین قرار داد. او یک ماه بعد، در پرونده‌ای جدید، در دادسرای اوین به اتهام «تخریب اموال و اخلال در نظم عمومی»، تفهیم اتهام شد. 

سایه صیدال، در اعتراض به عدم رسیدگی پزشکی و معالجه و درمان زندانیان، در تاریخ ۴ خرداد ۱۴۰۴، اعتصاب غذا و دارو کرد و پس از ۱۶ روز با موافقت مدیر زندان اوین برای رسیدگی به این مطالبات، به اعتصاب خود پایان داد. 

او پس از حمله اسرائیل به زندان اوین، به زندان قرچک ورامین منتقل شد و در تاریخ ۲ دی ۱۴۰۴، در نامه‌ای از این زندان، به سیاست‌های «جنگ طلبانه» جمهوری اسلامی و عدم اجرای تعهدات مسئولان به قانون و بی توجهی به وضعیت زندان‌ها اعتراض کرد و خواستار آزادی زندانیان سیاسی در شرایط جنگی شد. چندی بعد سایه در یک پیام صوتی از زندان، با اشاره به شرایط فاجعه‌بار زندان قرچک، گفت جمهوری اسلامی، عامدانه، زندانیان سیاسی را به این زندان منتقل کرده تا آنها را به کشتن بدهد. پس از انتشار این فایل صوتی، خواهر سایه، فاطمه صیدال کارمند شرکت حفاری شمال، به دلیل حمایت از سایه، از کار اخراج شد. 

سایه صیدال، ۲۷ مرداد ۱۴۰۴، از زندان قرچک به مرخصی درمانی اعزام شد.( حکم او به دلیل بیماری، تا ۱۵ آبان متوقف شده است)