راحله راحمی‌پور

سن: ۷۳  (متولد ۱۳۳۱)
حوزه فعالیت‌: خانواده دادخواه
وضعیت: آزاد به صورت مشروط
حکم حقوقی: ۴ سال و ۲ ماه حبس
 حقوق نقض‌شده: بازداشت خودسرانه، فقدان دادرسی عادلانه روند قانونی، محاکمه‌ ناعادلانه، محدودیت دسترسی به وکیل، محرومیت از مراقبت‌های پزشکی و بازداشت به دلیل پیگیری عدالت

راحله راحمی‌پور، خواهر و عمه‌ دادخواهی است که برای پیگیری سرنوشت برادرش حسین راحمی‌پور و ناپدیدسازی قهری برادرزاده‌اش، گلرو راحمی‌پور، تلاش کرده است. 

حسین راحمی‌پور، فعال سیاسی، به اتهام عضویت در «سازمان راه کارگر» در جریان اعدام‌های گسترده جمهوری اسلامی در سال ۱۳۶۳، اعدام شد. همسر باردار حسین نیز به همراه او بازداشت شد و فرزند آنها در زندان به دنیا آمد. مسئولان زندان، این کودک را به بهانه اینکه به بیماری زردی مبتلاست از مادرش جدا کردند و دو روز بعد، درگذشت کودک را به آن‌ها اطلاع دادند. جنازه کودک هرگز به خانواده تحویل داده نشد و محل دفنی هم مشخص نشد. راحله، اسفندماه ۱۳۹۴، با ثبت شکایتی در گروه کاری «ناپدیدشدگان قهری» سازمان ملل متحد، خواهان مشخص شدن سرنوشت این نوزاد ناپدید شده در زندان اوین تهران شد.

راحله به دلیل تلاش برای دادخواهی، در بهمن ۱۳۹۵، به «اتهام تبلیغ علیه نظام» به یک سال حبس محکوم شد. این مجازات در دادگاه تجدیدنظر، به جریمه نقدی، کاهش یافت.

راحله راحمی‌پور، در ۲۱ آبان ۱۳۹۸، در تجمعی موسوم به «گردهمایی پارک لاله»، که خانواده‌های دادخواه در آن حضور داشتند، دوباره بازداشت، به بند ۲ الف زندان اوین منتقل و مدتی بعد با وثیقه آزاد شد. 

 قاضی صلواتی در شعبه ۱۵ دادگاه انقلاب تهران، در تاریخ ۲۷ خرداد ۱۳۹۹، این زن دادخواه را به اتهام‌های «اجتماع و تبانی علیه امنیت ملی» و «تبلیغ علیه نظام» به ۶ سال و ۴ ماه حبس محکوم کرد. 

او در تاریخ ۲۷ آبان ماه ۱۴۰۲، پس از حضور در دادسرای اوین بازداشت و جهت تحمل حبس به زندان اوین، منتقل شد. 

در اسفندماه سال ۱۴۰۳، محکومیت او ، پس از پذیرش اعاده دادرسی و رسیدگی مجدد در دادگاه تجدیدنظر، به ۴ سال و ۲ ماه حبس،‌کاهش یافت.

 راحله راحمی‌پور، به بیماری‌های متعدد از جمله تومور مغزی، بیماری قلبی، دیابت، فشار خون، درد مفاصل، آب مروارید و تالاسمی مینور مبتلاست. طبق نظر پزشکی قانونی، او توان تحمل حبس را نداشت و نیاز فوری به درمان خارج از زندان داشت؛ اما برای مدت‌ها از رسیدگی پزشکی محروم ماند و با وجود وخامت حالش، مسئولان قضایی، با  اعزام او به مرخصی یا آزادی مشروط مخالفت می‌کردند. 

 این زندانی دادخواه، پس از حمله اسرائیل به زندان اوین، در تیر ماه ۱۴۰۴، به همراه ده‌ها زن زندانی دیگر به زندان قرچک ورامین منتقل شد. سرانجام، راحله راحمی‌پور، در مرداد ۱۴۰۴، از زندان قرچک ورامین به مرخصی، اعزام و مهر ماه، آزادی مشروط به او اعلام شد.