اسماعیل عبدی
سن: ۵۱ (متولد ۲۸ تیر ۱۳۵۳)
حوزه فعالیت: معلم
وضعیت: آزاد، ساکن کشور آلمان
وضعیت حقوقی: ۱۰ سال حبس
حقوق نقضشده: بازداشت و حبس خودسرانه، فقدان دادرسی عادلانه و روند قانونی ، عدم دسترسی به وکیل، عدم رسیدگی پزشکی، حبس انفرادی طولانیمدت، رعایت اصل تفکیک جرایم، ممنوع الخروجی، محرومیت از شغل آموزگاری
اسماعیل عبدی، معلم، فعال مدنی، دبیر پیشین کانون صنفی معلمان ایران و عضو اتحادیه صنفی معلمان ایران است که به دلیل فعالیتهای صنفیاش از سال ۱۳۸۶، بارها احضار، بازداشت و زندانی شده است. او همچنان از درون زندان با انتشار بیانیه از اعتراضات مردمی حمایت و با احکام اعدام و سرکوب زنان مخالفت میکرد.
با ادامه فعالیت صنفی، مأموران وزارت اطلاعات، اردیبهشت ۱۳۸۹ به منزلش هجوم بردند و وسایل شخصی او را ضبط کردند. دادگاه انقلاب ، در سال ۱۳۹۰، اسماعیل عبدی را به ۱۰ سال حبس تعلیقی، محکوم کرد. در تاریخ ۶ مرداد ۱۳۹۴، نیروهای سپاه ثارالله او را بازداشت کردند. این فعال صنفی، به مدت ۴۰ روز در انفرادی و به مدت ۱۰ ماه در حبس بود و سرانجام با قرار وثیقه آزاد شد.
در تاریخ ۴ اسفند ۱۳۹۴، شعبه ۱۵ دادگاه انقلاب تهران به ریاست قاضی صلواتی او را به اتهام «اجتماع و تبانی علیه امنیت ملی و تبلیغ علیه نظام» به ۶ سال حبس، محکوم کرد. این حکم در دادگاه تجدیدنظر، در تاریخ ۱۶مهر ۱۳۹۵ ،تأیید شد. او در ۱۹ آبان ۱۳۹۵، در منزل خود بازداشت و برای اجرای حکم به زندان منتقل شد.
با اینکه این معلم زندانی، در خرداد ۱۳۹۸، نیمی از محکومیت خود را گذرانده بود و شرایط استفاده از آزادی مشروط را داشت، مسئولان قضایی با آزادی مشروط او مخالفت کردند.
با آغاز شیوع همهگیری کووید ۱۹ و ابتلای بسیاری از زندانیان به ویروس کرونا، اسماعیل عبدی دراسفند ۱۳۹۸، به مرخصی اعزام شد، اما در اردیبهشت ۱۳۹۹، هنگام مراجعه به دادسرای امنیت اوین برای تمدید مرخصی، با اجرای غیرقانونی حکم تعلیقی ۱۰ سال حبس، مواجه و بازداشت شد. این حکم مربوط به پرونده قدیمی مربوط به سال ۱۳۸۹، و مختومه بود که مجدداً به جریان افتاده بود.
این فعال صنفی که چندین بار در اعتراض به پروندهسازیهای امنیتی علیه فعالان مدنی ، دست به اعتصاب غذا زده بود، در ۲۶ اسفند ۱۳۹۹، از زندان اوین به زندان رجایی شهر منتقل شد.
او در تاریخ ۱۶ اردیبهشت ۱۴۰۱، در ششمین روز از اعتصاب غذای خود در اعتراض به سرکوب گسترده معلمان و کارگران، به زندان کچویی منتقل شد؛ این اعتصاب غذا در ۲۴ اردیبهشت ۱۴۰۱، با درخواست اتحادیه و زندانیان سیاسی پایان یافت.
اسماعیل عبدی، تیرماه ۱۴۰۱، بدون رعایت اصل تفکیک جرایم، به بند نظامی زندان کچوئی کرج تبعید شد و در میان زندانیان با اتهامات امنیتی حبس و از هرگونه رسیدگی پزشکی محروم شد.
پس از گذراندن حدود ۸ سال و ۶ ماه از اجرای دو حکم پیاپی زندان (۵ سال حکم قبلی و ۳ سال و ۶ ماه از حکم دوم)، سرانجام، شعبه ۲۹ دادگاه انقلاب تهران، در تاریخ ۲۲ آبان ۱۴۰۲، با آزادی اسماعیل عبدی، با تودیع وثیقه تا پایان زمان دادرسی و صدور رأی موافقت کرد.
این معلم باسابقه، بعد از ۲۴ سال سابقه تدریس، با رأی هیات تخلفات اداری آموزش و پرورش شهرستانهای تهران، در تاریخ مهر ۱۴۰۳، از آموزش و پرورش اخراج و با شکایت سپاه پاسداران، ممنوع الخروج شد. نهادهای امنیتی حتی بعد از آزادی او را بارها احضار کردند.
سرانجام، اسماعیل عبدی در سال ۱۴۰۴، به دلیل فشارهای حکومتی، ناچار به ترک ایران، شد و در حال حاضر در کشور آلمان سکونت دارد.