نسرین جوادی

نسرین جوادی

 

 

سن: ۶۸ ( متولد ۸ فروردین ۱۳۳۶)
حوزه فعالیت: فعال کارگری
وضعیت: آزاد
وضعیت حقوقی : آزادی به دلیل کهولت سن  

حقوق نقض‌شده : بازداشت خودسرانه، عدم دسترسی به وکیل، فقدان دادرسی عادلانه و روند قانونی، محاکمه ناعادلانه، حبس انفرادی طولانی مدت، عدم رسیدگی پزشکی، آزار و اذیت خانواده  

 

 

نسرین جوادی،( اعظم خضری جوادی) کارگر بازنشسته، از فعالان حقوق کارگران، عضو سابق اتحادیه آزاد کارگران ایران و یکی از اعضای مؤسس شورای بازنشستگان تأمین اجتماعی است. 

این فعال کارگری، روز ۱۱ اردیبهشت سال ۱۳۹۸، در  تجمع روز جهانی کارگر در مقابل ساختمان مجلس شورای اسلامی، بازداشت و پس از تحمل ۳۳ روز حبس، که ۲۲ روز آن را در سلول انفرادی و تحت بازجویی‌های شدید گذرانده بود، با قرار وثیقه، آزاد شد.

 در ۱۵ مرداد همان‌سال، شعبه ۲۶ دادگاه انقلاب به ریاست قاضی ایمان افشاری، نسرین جوادی را به اتهامات«اجتماع و تبانی، تبلیغ علیه نظام و اخلال در نظم عمومی» به ۷ سال حبس، ۷۴ ضربه شلاق، ۲ سال محرومیت استفاده از موبایل و ممنوعیت فعالیت در احزاب، محکوم کرد. 

در مرحله تجدیدنظر، حکم ۵ سال حبس، تأیید و دو اتهام «تبلیغ علیه نظام» و «اخلال در نظم عمومی» لغو شدند؛ اما با وجود صدور حکم برائت، در حکم قابل اجرای او هیچ تغییری ایجاد نشد.

نسرین جوادی، تیر ۱۳۹۹، برای اجرای حکم فراخوانده شد. او  بهمن ۱۴۰۰، به دلیل  ابتلا به کرونا و بیماری‌های متعدد، درخواست عدم تحمل حبس داد. با اینکه پزشکان، ناتوانی او را در تحمل زندان تأیید کردند، اجرای احکام، نظر را نپذیرفت و آن را به تأیید پزشکی قانونی موکول کرد. نهایتاً پزشکی قانونی برخلاف نظر پزشکان متخصص، حکم به امکان تحمل حبس داد.

در پی این اقدام، نسرین جوادی، با وجود نیاز روزانه به تزریق داروهای ویژه پوکی استخوان و نیاز به عمل جراحی آب مروارید، در تاریخ ۱۰ تیر۱۴۰۱، خود را برای اجرای حکم، به زندان اوین معرفی کرد.

  این فعال کارگری، در تاریخ ۲۸ آبان‌ماه ۱۴۰۱، با وخیم‌شدن وضعیت جسمی‌اش، به صورت نیمه‌بیهوش، به بیمارستان، منتقل و چند روز بعد، بدون بهبودی کامل به زندان بازگردانده شد. 

 مرداد ۱۴۰۳، با اعتراض گروهی از زنان زندانی از جمله نسرین جوادی، به خبر اعدام رضا رسایی، زندانی سیاسی، نیروهای گارد زندان به بند آنها یورش بردند و نسرین جوادی، دچار حمله عصبی شد.

چند ماه بعد، وقتی تنها فرزندش به کما رفت و به بیمارستان منتقل شد؛ مسئولان زندان با درخواست مرخصی او مخالفت کردند. او در دی‌ماه همان سال، پس از سه ماه ممنوع‌الملاقات بودن، از حق ملاقات حضوری با خانواده‌اش محروم شد. مسئولان زندان دلیل این محرومیت را همراه داشتن سیم پاوربانک در وسایل یکی از اعضای خانواده، عنوان کردند. 

نسرین جوادی، ۲۴ شهریور ۱۴۰۴، پس از تحمل حدود ۳ سال و ۴ ماه زندان به‌دلیل کهولت سن، از زندان قرچک ورامین، آزاد شد.