سازمان حقوق بشر ایران؛ هشتم بهمن ۱۴۰۲: مجاهد (عباس) کورکور، زندانی سیاسیِ محکوم به اعدام و از بازداشتشدگان خیزش سراسری «زن، زندگی، آزادی» در ایذه، بیش از یک سال است محروم از بسیاری از حقوق اساسی خود در یکی از سلولهای انفرادی زندان شیبان اهواز در حبس بهسر میبرد. این در حالی است که طبق گزارشهای دریافت شده، حتی وکیل پرونده این زندانی از پاسخگویی به خانواده او طفره میرود.
یک منبع نزدیک به مجاهد کورکور که نخواست نامش فاش شود، درباره آخرین وضعیت این زندانی سیاسی به سازمان حقوق بشر ایران گفت:
«نه تنها مقامات قضائی پاسخ روشنی درباره پرونده مجاهد به خانواده او نمیدهند بلکه داوود شاهولی، وکیل پرونده مجاهد هم بیش از یک ماه است که پاسخگوی تماسها و پیگیریهای خانواده این زندانی سیاسی نیست و این عدم پاسخگویی بیش از پیش بر نگرانی خانواده کورکور درباره وضعیت فرزندشان افزوده است».
بهگفته این منبع مطلع، داوود شاهولی حتی به تماسهای مکرر سایر همکاران خود که برای پیگیری وضعیت مجاهد کورکور با او تماس میگیرند هم پاسخ نمیدهد و خانواده مجاهد در طی بیش از یک ماه اخیر، «فقط چندبار توانستهاند این وکیل دادگستری را آنهم بهطور اتفاقی در ساختمان دادگستری ملاقات کنند».
داوود شاهولی همزمان با پرونده مجاهد کورکور، وکالت خانواده کیان پیرفلک، کودک ۹ سالهای که در شامگاه ۲۵ آبان ۱۴۰۱ هدف گلوله مأموران امنیتی قرار گرفت و جان خود را از دست داد را نیز بر عهده دارد و طبق اعلام منابع آگاه، این وکیل دادگستری بهصورت داوطلبانه و با پیشنهاد خود، وکالت پرونده مجاهد کورکور را بر عهده گرفته است.
براساس گزارشهای رسیده به سازمان حقوق بشر ایران، خانواده مجاهد کورکور بعد از ماهها پیگیری، روز شنبه، هفتم بهمنماه، موفق به ملاقات با فرزند خود شدهاند.
منبع نزدیک به مجاهد کورکور درباره این ملاقات میگوید: «مسئولان زندان شیبان به مجاهد اعلام کردهاند که بهدلیل اطلاعرسانی خانوادهات در مورد پروندهاش، او را از سلول انفرادی به بند عمومی منتقل نخواهند کرد».
این منبع مطلع همچنین میگوید: «بازجویان و مسئولان زندان بارها مجاهد را تحت فشار گذاشتهاند تا از خانوادهاش بخواهد در مورد پرونده او در رسانهها اطلاعرسانی نکنند».
ممانعت مسئولان زندان شیبان اهواز از انتقال مجاهد کورکور به بند عمومی سبب شده است که این زندانی سیاسی در بیش از یک سال اخیر حتی از امکانات محدود بند عمومی نیز برخوردار نباشد.
بهگفته این منبع، عدم پاسخگویی وکیل و طفره رفتن او از پیگیری پرونده موکلش هم احتمالا بهدلیل جلوگیری از افشای اطلاعات در مورد پرونده مجاهد کورکور باشد.
او در همین زمینه میگوید: «داوود شاهولی به خانواده کورکور اعلام نکرده است که مجاهد دقیقا با چه اتهاماتی روبهروست و نه تنها هیچ جزئیاتی درباره پرونده او ارائه نمینکند بلکه از جزئیات پرونده اظهار بی اطلاعی میکند. حتی یکی از کارکنان دبیرخانه دیوان عالی کشور با لحن تمسخرآمیز به خانواده مجاهد گفته است که وکیل مجاهد، مهارت کافی برای پیگیری پرونده را ندارد».
تلاش قوه قضائیه ایران برای جلوگیری از افشای جزئیات پرونده مجاهد کورکور و سکوت غیرقابل توجیه وکیل این پرونده در حالی است که حکم اعدام مجاهد کورکور از روز سوم دیماه سالِجاری در شعبه ۳۹ دیوان عالی کشور تأیید شده است و خطر اجرای حکم اعدام هر لحظه جان مجاهد کورکور را تهدید میکند.
از سوی دیگر، بهدلیل حبس طولانی مدت مجاهد کورکور در سلول انفرادی و ممانعت مقامات قضائی از ارتباط این زندانی سیاسی با دنیای خارج از زندان، در حال حاضر مجاهد کورکور امکان سپردن وکالت پرونده خود به وکیل دیگری را ندارد.
شکنجههای اعمال شده بر مجاهد کورکور: اعدام مصنوعی، ضرب و جرح و خوراندن اجباری دارو
مجاهد کورکور در حال حاضر بیش از یک سال است که در سلول انفرادی است و در طی ۱۰ ماه گذشته از بسیاری حقوق خود نظیر حق برخورداری از تماس تلفنی با خانواده و وکیل خود محروم بوده است.
این زندانی سیاسی در معدود ملاقاتهایی که در طول بیش از یکسال اخیر با خانواده خود داشته اعلام کرده است، بازجویان بارها برای اخذ اعترافات اجباری و پذیرش اتهام واهیِ قتل کیان پیرفلک او را مورد ضرب و جرح یا شکنجههای روانی قرار دادهاند.
منبع مطلع از وضعیت او درباره شکنجههای اعمال شده بر مجاهد کورکور میگوید: «مجاهد در یکی از ملاقاتها به خانوادهاش گفته است که بازجویان چند بار او را اعدام مصنوعی کردهاند یا به اجبار به او قرصهای ناشناختهای خوراندهاند که پس از مصرف این قرصها تا یک هفته دچار حواسپرتی بوده و قدرت تکلم کافی نداشته است».
تلاش مقامات قضائی برای انتساب اتهام قتل کیان پیرفلک به مجاهد کورکور در حالی است که میثم پیرفلک، پدر کیان پیرفلک، اواسط فروردین سالِجاری با انتشار ویدئویی اعلام کرد:
«من هیچ شکایتی از مجاهد کورکور و مردم ایذه نکرده و نخواهم کرد، چونکه من و همسرم به چشم خود دیدیم نیروهای امنیتی، به فرماندهی عیدی علیپور، ماشین ما را به رگبار بستند، مرا زخمی کردند و پسرم را به قتل رساندند».
این منبع مطلع همچنین درباره ادامه فشارهای مسئولان زندان شیبان بر مجاهد کورکور میگوید:
«از آنجائیکه غذای زندان شیبان قابل خوردن نیست، برخی از زندانیان در ماههای اخیر بهصورت پنهانی میتوانستند خوراکیهایی مانند بیسکوئیت را بهدست مجاهد برسانند اما از حدود دو هفته پیش با سختگیری مسئولان زندان همین خوراکیها هم به دست او نمیرسد. از طرف دیگر مجاهد بارها از مسئولان زندان درخواست لباس گرم کرده است اما مسئولان زندان به این خواسته توجهی نمیکنند و مجاهد در سرمای زندان، بدون لباس گرم مانده است».