سازمان حقوق بشر ایران و کارزار جهانی نه به اعدام در ایران ۲۴ ساعت برنامهی زنده با همکاری و مشارکت نهاد ها، سازمان ها و گروه های حقوق بشری، مدنی و سیاسی، و کنشگران، کارشناسان و چهرههای سیاسی و مدنی در حمایت از جنبش «سهشنبههای نه به اعدام» برگزار می کنند.
در این راستا،
این برنامه روز هشتم اکتبر ۲۰۲۴ (برابر با ۱۷ مهر ۱۴۰۳)، سهشنبهی پیش از "روز جهانی علیه مجازات مرگ" برگزار خواهد شد.
زمان شروع برنامه ساعت ۱۲ ظهر به وقت اروپای مرکزی، ۱۳:۳۰ ایران خواهد بود و تا ۲۴ ساعت با برنامههای متنوعی از جمله سخنرانی دهها تن از چهرههای سیاسی، فرهنگی و مدنی ادامه خواهد داشت. لینک یوتیوب و سایر پلتفرمهای پخش زنده در بیانیهی بعدی اعلام میشوند.
همه با هم و در کنار هم سهشنبه ۸ اکتبر ۲۰۲۴ به پیشواز روز جهانی علیه مجازات مرگ برویم و در این روز، از کارزار «سهشنبههای نه به اعدام» زندانیان در ایران به مدت ۲۴ ساعت در جایجای جهان، به هر صورت ممکن حمایت کنیم.
راههای تماس:
ایمیل سازمان حقوق بشر ایران:
ایمیل کارزار جهانی نه به اعدام در ایران:
(معرفی) روز جهانی علیه مجازات مرگ
سال ۲۰۰۳ میلادی، دهها سازمان مدافع حقوق بشر از سرتاسر جهان در چارچوب «ائتلاف جهانی علیه مجازات مرگ»، روز دهم اکتبر را به عنوان روز جهانی مبارزه با مجازات اعدام تعیین کردند. سازمان حقوق بشر ایران از سال ۲۰۰۹ عضو این ائتلاف و از سال ۲۰۱۱ تا کنون، عضو کمیته راهبردی آن است.
از سال ۲۰۰۷ شورای اروپا و اتحادیه اروپا به طور رسمی روز دهم اکتبر را تحت عنوان روز جهانی مبارزه با مجازات اعدام به رسمیت شناختند.
(معرفی) کارزار سهشنبههای نه به اعدام
گروهی از زندانیان سیاسی شجاع در زندان قزلحصار پس از مشاهده اعدامهای گروهی هفتگی در کرج و اعدام چندین زندانی سیاسی، اعتراضی را آغاز کردند که به شدت سرکوب شد. این زندانیان که پیشینه و باورهای مختلفی دارند، اعتصاب غذای هفتگی خود را در ۱۰ بهمن ۱۴۰۲ آغاز کردند که به «سهشنبههای سیاه»، «سهشنبههای نه به اعدام» و «سهشنبههای بدون اعدام» معروف شده است. این زندانیان سهشنبهها را انتخاب کردند که معمولاً محکومان به اعدام برای اعدام با چوبهدار در زندان قزلحصار به سلولهای انفرادی منتقل میشوند.
طبق بیانیه کارزار «سهشنبههای نه به اعدام»، روز ۲۷ شهریور این اعتصاب غذای جمعی برای سی و چهارمین هفته پیاپی در زندانهای اوین (بند زنان، بند۴ و ۶)، قزلحصار (واحد۳ و ۴)، زندان مرکزی کرج، زندان تهران بزرگ، زندان خرمآباد، زندان نظام شیراز، زندان بم، زندان اسدآباد اصفهان، زندان مشهد، زندان لاکان رشت (بند زنان و مردان)، زندان قائم شهر، زندان اردبیل، زندان تبریز، زندان ارومیه، زندان خوی، زندان نقده، زندان سلماس، زندان سقز، زندان بانه، زندان مریوان، زندان کامیاران ادامه پیدا کرده است.