سازمان حقوق بشر ایران خواستار اقدام فوری برای نجات جان زندانیان سیاسی وحید بنیعامریان و ابوالحسن منتظر شد
سازمان حقوق بشر ایران؛ ۱۲ فروردین ۱۴۰۵: دستکم ۱۴ زندانی سیاسی، از جمله دو زندانی محکوم به اعدام، وحید بنیعامریان و ابوالحسن منتظر، از تاریخ ۹ فروردین در مکانی نامعلوم نگهداری میشوند. در روزهای اخیر، چهار زندانی سیاسی دیگر که همراه با این دو در یک پرونده محاکمه شده بودند، بهطور مخفیانه اعدام شدند. پس از این اعدامها، مقامهای حکومت از اعلام محل نگهداری این زندانیان خودداری کرده و پیکر اعدامشدگان را نیز به خانوادهها تحویل ندادهاند.
سازمان حقوق بشر ایران خواستار اقدام فوری جامعه جهانی برای نجات جان وحید بنیعامریان و ابوالحسن منتظر و همچنین تحویل پیکر زندانیان سیاسی اعدامشده به خانوادههای آنان است.
محمود امیریمقدم، مدیر این سازمان، گفت: «نگهداری زندانیان در شرایط بیخبری مطلق در مکانهای نامعلوم، اعدامهای مخفیانه و خودداری از تحویل پیکرها، مصداق ناپدیدسازی قهری است و نقض جدی حقوق بنیادین بشر محسوب میشود.» او افزود: «جنگ نباید جنایات جمهوری اسلامی علیه مردم خود را به حاشیه ببرد. وحید بنیعامریان و ابوالحسن منتظر در خطر قریبالوقوع اعدام قرار دارند. جامعه جهانی باید اکنون برای نجات آنان اقدام کند.»
بر اساس اطلاعاتی که به سازمان حقوق بشر ایران رسیده است، دستکم ۱۶ زندانی سیاسی، از جمله چهار زندانی محکوم به اعدام، در تاریخ نهم فروردین ۱۴۰۵ از سالن ۴ زندان قزلحصار به مکانی نامعلوم منتقل شدند. در همان زمان، زندانیان تلاش کردند از انتقال محمد تقوی سنگدهی و علیاکبر (شاهرخ) دانشورکار به سلولهای انفرادی پیش از اعدام جلوگیری کنند، اما تلاششان بینتیجه ماند. براساس گزارش خبرگزاری میزان، وابسته به قوه قضائیه، این دو در دهم فروردین اعدام شدند.
وحید بنیعامریان، ابوالحسن منتظر، پویا قبادی و بابک علیپور از جمله زندانیانی منتقل شده به مکان نامعلوم بودند. در ۱۱ فروردین نیز اعدام پویا قبادی و بابک علیپور اعلام شد که همچون تقوی سنگدهی و دانشورکار، مخفیانه و بدون اطلاع قبلی اعدام شده بودند. تا لحظه تنظیم این گزارش، مقامهای حکومت از تحویل پیکر چهار زندانی سیاسی اعدامشده به خانوادههایشان خودداری کردهاند.
در حالی که بیخبری از وضعیت زندانیان همچنان ادامه دارد، خانوادههای سایر زندانیان محکوم به اعدام در تلاشند اطلاعی از وضعیت عزیزان خود بهدست آورند.
یک منبع مطلع به سازمان حقوق بشر ایران گفت: «خانوادهها از ۱۰ فروردین، زمانی که از انتقالها و اعدامها مطلع شدند، برای آگاهی از سرنوشت عزیزانشان تلاش میکنند. با این حال، همچنان پاسخ روشنی دریافت نکرده و بهشدت نگراناند. تنها خواسته خانوادهها این است که بتوانند عزیزان خود را ملاقات کنند تا مطمئن شوند زندهاند.»
با توجه به قطع تماس تلفنی زندانیان، تعداد افرادی که از سالن ۴ زندان قزلحصار منتقل شدهاند مشخص نیست. با این حال، سعید ماسوری، احمدرضا حائری، افشین بایمانی، حمزه سواری، علی یونسی، سپهر امامجمعه، رضا محمدحسینی، اکبر باقری، علی معزی، میثم دهبانزاده، لقمان امینپور، آرشام رضایی و حسین رمضانی در میان منتقلشدگان قرار دارند.
پنج تن از این زندانیان از بنیانگذاران کارزار «سهشنبههای نه به اعدام» به شمار میروند؛ کارزاری که در دیماه ۱۴۰۲ از زندان قزلحصار آغاز شد و تاکنون به ۵۵ زندان دیگر در سراسر کشور گسترش یافته است. زندانیان طی ۱۱۴ هفته گذشته، هر سهشنبه با اعتصاب غذای جمعی خواستار لغو مجازات اعدام شدهاند. شش زندانی محکوم به اعدام وحید بنیعامریان، ابوالحسن منتظر، محمد تقوی سنگدهی، شاهرخ دانشورکار، پویا قبادی و بابک علیپور نیز از اعضای این کارزار بودند.
این شش تن در دادگاههایی بهشدت ناعادلانه، به اتهام «بغی» از طریق عضویت در سازمان مجاهدین خلق ایران به اعدام محکوم شدند. آنان تحت شکنجههای جسمی و روانی، از جمله اعدامهای نمایشی، برای اخذ اعترافات اجباری قرار گرفتند، مدتهای طولانی در سلول انفرادی نگهداری شدند و از دسترسی به وکلای خود محروم بودند.
بر اساس اطلاعات منابع مطلع، دانشورکار شب پیش از اعدام با خانواده خود تماس تلفنی داشته و از اجرای قریبالوقوع حکم اعدامش بیاطلاع بوده است. یکی از وکلای این پرونده نیز تأیید کرد که هیچگونه اطلاع قبلی از اجرای احکام به آنها داده نشد و در زمان اجرای اعدامها، همچنان در انتظار رأی دیوان عالی کشور بودهاند.
یک منبع مطلع به سازمان حقوق بشر ایران گفت: «دیوان عالی کشور نسبت به حکم و پرونده ایراد گرفته و آن را برای رفع نقص به دادگاه بدوی بازگردانده بود.»