سن: ۶۳ سال
حوزه فعالیت: خانواده دادخواه
وضعیت: زندانی در زندان مرکزی بندرعباس
وضعیت حقوقی: دو سال تبعید در بندرعباس- پرونده قضایی باز دارد
حقوق نقضشده: دستگیری و بازداشت خودسرانه، فقدان دادرسی عادلانه و روند قانونی، محرومیت از رسیدگی درمانی، محرومیت از حق ملاقات و تماس با خانواده، محرومیت از حق دسترسی به وکیل، محرومیت از مرخصی، حبس انفرادی طولانیمدت، عدم رعایت اصل تفکیک جرائم در زندان، آزار و اذیت خانواده
سن: ۶۳ سال
حوزه فعالیت: خانواده دادخواه
وضعیت: زندانی در زندان مرکزی بندرعباس
وضعیت حقوقی: دو سال تبعید در بندرعباس- پرونده قضایی باز دارد
حقوق نقضشده: دستگیری و بازداشت خودسرانه، فقدان دادرسی عادلانه و روند قانونی، محرومیت از رسیدگی درمانی، محرومیت از حق ملاقات و تماس با خانواده، محرومیت از حق دسترسی به وکیل، محرومیت از مرخصی، حبس انفرادی طولانیمدت، عدم رعایت اصل تفکیک جرائم در زندان، آزار و اذیت خانواده
منوچهر بختیاری پدر پویا بختیاری، از کشتهشدگان اعتراضات آبان ۹۸، است. پویا بختیاری ۲۷ساله، روز ۲۵ آبان ۱۳۹۸ در اعتراضات شهر کرج با شلیک گلوله مأموران حکومتی به سرش کشته شد. با وجود تلاشهای این پدر دادخواه، هرگز کسی در ارتباط با قتل پویا بختیاری بازداشت یا محاکمه نشد. در مقابل، مقامهای قضایی برای او پروندههای متعددی تشکیل دادند.
بختیاری ۲۳ تیرماه ۱۳۹۹ هنگام بازگشت از کیش به تهران، بهدست مأموران امنیتی در فرودگاه بازداشت و به زندان مرکزی بندرعباس منتقل شد. او پس از حدود ۵ ماه حبس در سلول انفرادی وزارت اطلاعات بندرعباس با تودیع وثیقه آزاد شد.
چند ماه بعد، در ۹ اردیبهشت ۱۴۰۰ او بهدلیل حضور برسر مزار پسرش با ضربوشتم نیروهای امنیتی بار دیگر بازداشت شد و دادگاه انقلاب او را به سه سال و شش ماه حبس، دو سال تبعید به بندرعباس و دو سال ممنوعیت خروج از ایران محکوم کرد.
او که در بند ۸ زندان مرکزی کرج (ندامتگاه) و در بخش سارقان زندانی بود، با وجود تأیید پزشکی قانونی مبنیبر ضروریبودن درمان در بیمارستانی خارج از زندان و نیاز به جراحی فوری پروستات، بهدلیل مخالفت دادستان کرج، رئیس دادگاه انقلاب کرج و رئیس سازمان زندانها، از اعزام به بیمارستان محروم شد. بختیاری در اعتراض به این موضوع، اعتصاب غذا کرد ولی بهجای درمان، از ۲۹ تیر ۱۴۰۱ به سلول انفرادی زندان مرکزی قزوین تبعید و از حق تماس و ملاقات محروم شد.
در تاریخ ۱۰ آبانماه ۱۴۰۲ شعبه اول دادگاه انقلاب شهرستان قزوین، بختیاری را که در زندان بود، به اتهام «توهین به رهبری» به شش ماه حبس محکوم کرد. این پدر دادخواه دو ماه بعد در شعبه اول دادگاه انقلاب کرج به اتهام «اجتماع و تبانی به قصد ارتکاب جرایم علیه امنیت کشور و تشکیل و اداره کردن گروه در بستر فضای مجازی با هدف برهم زدن امنیت کشور» به ۱۰ سال حبس، بابت اتهام «نشر اکاذیب» به یک سال حبس و ۷۴ ضربه شلاق، به اتهام «فعالیت تبلیغی علیه نظام و تشویش اذهان عمومی» به دو سال حبس و بابت اتهام «همکاری با گروههای مخالف نظام» به پنج سال حبس تعزیری محکوم شد. او درمجموع به ۷۴ ضربه شلاق و ۱۸ سال زندان محکوم شد که ۱۰ سال آن قابل اجرا بود. شعبه یک دادگاه تجدیدنظر استان البرز در تاریخ یکم اردیبهشتماه ۱۴۰۳ این حکم را بهدلیل «عدم صلاحیت دادگاه رسیدگیکننده» نقض کرد و پرونده را به دادگاه انقلاب شهرستان کیش ارجاع داد.
در اردیبهشت ۱۴۰۳ شعبه ۱۱۰ دادگاه کیفری ۲ قزوین، منوچهر بختیاری را بهاتهام «نشر اکاذیب از طریق سامانههای رایانهای» به ۱۳ ماه و ۱۵ روز حبس محکوم کرد و این حکم در دادگاه تجدیدنظر نیز تأیید شد. در آذرماه همان سال صبا بختیاری، خواهر منوچهر، اعلام کرد نیروهای حفاظتی قصد داشتند برادرش را که بهدلیل لختگی خون برای انجام عمل جراحی دوم در بیمارستان بستری بود به زندان منتقل کنند، اما پزشکان جلو انتقال او را که دچار حمله قلبی شده بود، گرفتهاند.
مأموران زندان در ۷ مهرماه ۱۴۰۴ منوچهر بختیاری را پس از پایان دوره محکومیت، بدون لباس، پول و تلفن همراه، برای گذراندن دوران تبعید در بندرعباس رها کردند و حتی به او اجازه ندادند قبل از اعزام به تبعید با فرزند خردسال و همسرش دیدار کند. در ادامه فشارهای امنیتی، در بهمنماه ۱۴۰۴ او در محل تبعیدش مجدداً بازداشت و به زندان مرکزی بندرعباس منتقل کردند.
دادگاه انقلاب بندرعباس ۱۷ خردادماه ۱۴۰۵ احضاریهای برای منوچهر بختیاری صادر کرد تا در جلسه رسیدگی به شکایت دادسرای عمومی و انقلاب شهرستان بندرعباس در ارتباط با اتهامهای «تبلیغ علیه جمهوری اسلامی» و «اغوا یا تحریک مردم به جنگ و کشتار یکدیگر با قصد برهمزدن امنیت کشور»، در ۲۵ خردادماه حاضر شود.