حشمت‌الله طبرزدی، دبیرکل جبهه دموکراتیک ایران، با تأکید بر ضرورت پایبندی عملی حکومت‌ها به حقوق بشر گفت: «هر حکومتی که می‌خواهد دموکراتیک و انسانی باشد، باید به این اعلامیه التزام عملی داشته باشد و در عمل به آن پایبند بماند، نه این‌که فقط درباره آن حرف بزند.»
به گزارش سازمان حقوق بشر ایران، حشمت‌الله طبرزدی این سخنان را در پیامی صوتی برای کنفرانس «بحران حقوق بشر در ایران؛ از اصول مشترک تا اقدام مشترک» بیان کرد. این کنفرانس روزهای ۳ و ۴ مهرماه ۱۴۰۵ (۲۵ و ۲۶ سپتامبر ۲۰۲۶) در اسلو، پایتخت نروژ، با حضور نمایندگان احزاب و سازمان‌های سیاسی برگزار شد و ششمین کنفرانس به ابتکار و میزبانی سازمان حقوق بشر ایران بود.
طبرزدی با اشاره به آغاز فعالیت‌های اعتراضی خود و همراهانش در دهه ۷۰ خورشیدی، از طریق نشریه «پیام دانشجو» و گردهمایی‌های دانشجویی، گفت که این اعتراضات ابتدا علیه فساد، تبعیض و ستم شکل گرفت و به‌تدریج خواسته‌هایی چون دموکراسی سکولار، پلورالیسم و آزادی کامل برای همه شهروندان را شامل شد.
او تجربه فساد و تبعیض ناشی از حکومت ایدئولوژیک را انگیزه ورود به مبارزه سیاسی مسالمت‌آمیز دانست. طبرزدی تشریح کرد که خود و همراهانش در دهه ۶۰ گرفتار باورها و توهمات ایدئولوژیک بودند، اما توجه به واقعیت‌های اجتماعی موجب شد به‌تدریج از آن نگاه فاصله بگیرند.
دبیرکل جبهه دموکراتیک ایران همچنین از نقش مبارزه سیاسی و تجربه زندان در تحول اندیشه‌هایش سخن گفت. او یادآور شد که حدود ۱۰ تا ۱۲ سال پیش، همراه با شماری از زندانیان، از جمله محمد سیف‌زاده، حقوقدان، به مطالعه و بررسی اعلامیه جهانی حقوق بشر و الحاقیه‌های آن پرداخت.
طبرزدی گفت که با وجود بیزاری از ایدئولوژی، جامعیت این اعلامیه در بیان حقوق انسانی برایش چنان اهمیت داشت که آن را بیانگر نوعی «ایدئولوژی انسانی» می‌دانست. برداشتی که آزادی‌خواهی و اجتماعی‌گرایی را در کنار یکدیگر قرار می‌دهد.
او حق حیات، زندگی سالم، آزادی و انتخاب را از حقوق اساسی مورد تأکید اعلامیه جهانی حقوق بشر برشمرد و گفت که این متن، تبعیض و نابرابری جنسیتی، نژادی، طبقاتی و مذهبی را نفی می‌کند. به گفته طبرزدی، برخورداری از حقوق نباید به دین و باور افراد وابسته باشد و هیچ‌کس نباید به‌دلیل مسیحی یا بهایی بودن، یا نداشتن باور دینی، از حقوق خود محروم شود.
دبیرکل جبهه دموکراتیک ایران مبارزه خشونت‌پرهیز برای آزادی، دموکراسی، سکولاریسم و پلورالیسم را در راستای اعلامیه جهانی حقوق بشر دانست. او همچنین مرزبندی میان فعالیت حقوق بشری، سیاسی و اجتماعی را در مبارزه برای برابری نپذیرفت و تأکید کرد که تلاش برای رفع تبعیض جنسیتی، مذهبی، نژادی و طبقاتی، همگی در دفاع از حقوق بشر جای می‌گیرند.
او با اشاره به بیش از سه دهه فعالیت خود بر پایه این اصول، اعدام را «غیرانسانی‌ترین مسئله» خواند و زندانی‌کردن افراد به‌دلایل سیاسی را خلاف حقوق بشر دانست. طبرزدی گفت که جمهوری اسلامی به این حقوق پایبندی ندارد و نظریه‌پردازان و مبلغان آن، با وجود سخنان زیبا درباره کرامت انسانی و حقوق بشر، در عمل خلاف آن رفتار می‌کنند.
او در عین حال تأکید کرد که دفاع از حقوق بشر به مخالفت با اعدام و زندانی‌کردن افراد به‌دلایل سیاسی محدود نمی‌شود: «هر انسانی، به اعتبار انسان‌بودن، باید از حقوقی که در اعلامیه جهانی حقوق بشر آمده برخوردار باشد.»
طبرزدی با بیان این‌که مردم ایران بیش از ۴۷ سال از حقوق بشر محروم بوده‌اند، بر ظلم مضاعف علیه زنان و قومیت‌ها، هویت‌ها یا ملیت‌های ایرانی تأکید کرد. او در پایان گفت: «ما می‌خواهیم جامعه‌ای داشته باشیم که همه این ظلم‌ها، تبعیض‌ها و نابرابری‌ها را از بین ببریم. می‌خواهیم جامعه‌ای آزاد، انسانی و دموکراتیک داشته باشیم.»